تبلیغات
هرکس میخواهد خدا را بشناسد، ریاضیات بخواند - مطالب کوهنوردی
ریاضیات موسیقی ذهن است، پس باید آنرا نواخت

کوه

پنجشنبه 24 فروردین 1391 01:35 بعد از ظهر

نویسنده : مزبان حبیبی
ارسال شده در: کوهنوردی ،

سلام

از این به بعد مطالب مربوط به کوه و کوهنوردی رو تو این صفحه می نویسم

برنامه صعود به علم کوه

دوشنبه 8 تیر 1388 01:52 ب.ظ

نویسنده : مزبان حبیبی
ارسال شده در: متفرقه ، کوهنوردی و طبیعت گردی ،

علم کوه:

منطقه کوهستانی تخت سلیمان و علم کوه واقع در منتهی الیه جناح شمال شرقی البرز غربی ، در جنوب شهرستان چالوس قرار دارد. این رشته کوه با داشتن قلل بالای 4400 متر و وجود دیواره مرتفع شمالی علم کوه و یخچالهای بزرگ ازجمله مناطق بسیار مهم برای صعود کوهنوردان ورزیده و فنی در فصول مختلف سال می باشد. همچنین این منطقه از جهات مختلف جغرافیایی دارای مسیرهای مختلف و زیباست و برای کوهنوردیهای ساده تر و انجام برنامه های لذت بخش کوهپیمایی و راهپیمایی مناسب به نظر می رسد. منطقه تخت سلیمان از شمال به کرانه های درریای خزر و از شرق به دره رود چالوس و جنوب به دره های الموت و طالقان و از مغرب به طور سراسری به دره بزرگ جنگلی 300منتهی میشود و بطور تقریبی می توان از 350 قله بالای 4000 متر در آن نام برد. به دلیل وجود منطقه ای کوهستانی با دامنه های یخچالی در پس جنگل های انبوه کلاردشت و عباس آباد ، این منطقه از دیر باز ( حدود سال 1902و پیشتر از آن) مورد توجه کاشفان خارجی یخچال های ایران بوده است. از جمله این کاشفان می توان به خانم ((فریا استارک)) را نام برد که از طریق دره الموت و گزدنه کاجاران برای نخستین بار از عرض شمالی علم کوه گذشت و صعود او نقطه عطفی در تاریخچه صعودهای منطقه و شناسایی آن به حساب می آید. به دنبال خانم استارک ، برادران برن مولر و دکتر بوبک و در ادامه ، سایر کوهنودان مشتاق و با تجربه ایرانی برای شناخت این منطقه به صعودهای دشواری بر روی ارتفاعات آن دست زدند. از جمله این صعودها می توان به صعود دیواره علم کوه ، گرده آلملنها و سایر صعودهای زمستانی شااره کرد.

ازمسیرهای عمده دستیابی به قلل منطقه می توان به روستای بزرگ رودبارک در شمال منطقه و دهات کوچکتی اباتر و پرچان در جنوب و همچنین در غرب آبادیهای میانرود ، درجان و مران می باشد.این روستاها در دستیابی به قلل منطقه نقش عمده ای دارند به عنوان مثال کوهنوردانی که قصد صعود از دیواره و صعودهای شمالی را دارند باید از مسیر روبارک عازم منطقه شوند و کسانی که مایل به صعودهایی بدون درگیری های فنی را دارندف باید از مسیر جنوبی صعود کنند بنابراین باسد از پراچان یا آبادی های دلیر و ناتر در جنوب شرقی منطقه اقدام به صعود کنند.(البته اینجاب برای کوهپیمایی بیشتر ولذت بیشتر از طبیعت از مسیر روبارک اسفاده کرده و قله را دور زده و از مسیر جنوب شرقی که مسیری ساده تر است استفاده خواهم نمود)

برنامه صعود به قله علم کوه

حرکت : 22 تیر ماه 88 ساعت 8 صبح

مبداء حرکت : شیراز دروازه قرآن

مسیر حرکت : شیراز – اصفهان – تهران – جاده چالوس – مرزن آباد(کلاردشت) – روستای حسن کیف – روستای رودبارک – روستای وندار بن(شروع صعود)

شروع صعود 23 تیر ماه از روستای ونداربن

ساعت شروع حرکت حدود 4 عصر

شب استراحت در گوسفندسرا(پناهگاه جنوب شرقی)

حرکت به سمت قله : 24 تیر ماه ساعت 7 صبح

در صورت مساعد بودن هوا شب را در بالای قله چادر خواهم زد تا چند قله کوتاهتر را اطراف علم کوه صعود کنیم. در ضمن در صورت امکان این توقف در بالای قله یک روز تمدید خواهد شد.

فرود : 25 تیر ماه حدود ساعت 2 عصر

شب را به استراحت در گوسفند سرا خواهم پرداخت.

مسیر برگشت مانند رفت خواهد بود با این تفاوت که به علت خستگی ممکن است یک شب را در تهران استراحت کنم .

نکات قابل توجه:

1- بهترین زمان برای صعود از مسیر حصارچال ، تیر و مرداد است.

2- صعود زمستانی علم کوه بسیار دشوار و فنی است و به دلیل ریزش مکرر بهمن از مسیر حصارچال نمی توان عبور کرد

3- بطور کلی از رودبارک تا حصارچال را در یک روز می توان طی کرد

4- از حصارچال تا قله حدود 6 ساعت کوهنوردی است

5- در کوهپیمایی های طولانی حتما باید تغذیه مناسب و کافی و وسایل مورد نیاز برای شب مانی در کوه را همراه داشت.

6- داشتن وسایل اضافی و بی استفاده باعث سنگین شدن کوله پشتی می شود که در راهپیمایی های طولانی مشکل آفرین خواهد بود.

7- منطقه مملو از یخچال های طبیعی است (هفت خوان-خرسان-علم چال-چالون-مرجیکش) که باید به آنها توجه ویژه داشت.

8- سایر قلل : تخت سلیمان 4750 متر – خرسان شمالی 4750 متر – سیاه کمان 4500 متر – چالون 4500 متر و بسیاری از ارتفاعات دیگر

9- جانپناه های منطقه : تاسیسات هتل بزرگ فدراسیون کوهنوردی در رودبارک – پناهگاه بزرگ سرچال – جانپناه سیاه سنگ – جانپناه گردونک – جانپناه خرسان

نویسنده : مزبان حبیبی
ارسال شده در: متفرقه ، کوهنوردی و طبیعت گردی ،

سلام

وقتی خبر فوت ناگهانی و تاسف بار خانم کشمیری و دو نفر از کوهنوردان استان هرمزگان را شنیدم تا چند روز در حالت بی هوشی بودم . به علت دوری از منطقه به هیچ عنوان قادر به کاری نبودم به همین دلیل به چند نفر از دوستان زنگ زدم تا ترتیب یک صعود را به دماوند یا قله های اطراف را بدهم ، اما نشد

ولی در نماسی که با یکی از دوستان و اظهار تمایل برای صعود به دنا را دادند بلافاصله برنامه را ترتیب دادیم تا به دنا صعود کنیم. به همین دلیل با مشورت دوستان مسیر بزکش را برای صعود انتخاب کردیم چون دوستان تا کنون از این مسیر صعود نکرده بودند.

البته برای من که عادت به صعودهای تنهایی دارم حضور در تیم های کوهنوردی کمی دشوار است.

اعضای گروه : مزبان حبیبی(خودم) ، امید منفرد ، احسان سمیعی

حرکت از شیراز : 11 تیر ماه 88 ساعت 10 صبح توسط وسیله نقلیه ای که آقای سمیعی تازگی ها خریده بود حرکت کردیم. (البته قرار بود با ماشین من بریم)

شروع صعود : 11 تیر ماه 88 ساعت 4 عصر

محل شروع صعود : ساختمان قدیمی فدراسیون کوهنوردی که با هزار دردسر مسولشو پیدا کردیم.

مسیر بزکش دارای شیب زیادی است که صعود را دشوار می کند.( در بعضی از قسمت های مسیر این شیب به 70 درجه می رسد)

ساعت 12 شب یه جانپناه رسیدیم

چون بسیار خسته بودیم بلافاصله خوابیدیم

ساعت 5 صبح بیدار شده و به سمت قله حرکت کردیم پس از 2 ساعت به قله رسیدیم و جای شما خالی

نان محلی ، سبزی دست کشته آقای سمعی ، پنیر و چای داغ و هوای سرد ، آتیش روشن کردیم و دو تا غذای بزرگ رو گرم کردیم

بازم جاتون خالی

ساعت 9 به سمت پایین حرکت کردیم

حدود ساعت 1 به محل فدراسیون رسیدیم و بعد از کمی حرکت به سمت شیراز حرکن کردیم.

توضیحات بیشتر رو بعدا میدم

مخصوصا گم شدن توی شب و

ریواس و کنگر ، موسیر و سیر وحشی ، تره وحشی و روناس ، چویل واقعا خوشبو و آویشن

نکات قابل توجه :

1- دنا شامل 44 قله بالای 400 متر است که از این جهت در کشور بی نظیر است .

2- بهترین قله برای صعودافراد مبتدی(مانندما) و سهل الوصول ترین آنها قله حوض دال است که 4350 متر ارتفاع دارد.

3- سه مسیر متفاوت برای صعود به حوض دال و قله های اطراف آن وجود دارد . گردنه بیژن ، دره بزکش ، یال یابو سقط کرده

4- از نظر راحتی و دسترسی آسان به قله بهترین مسیر گذر از گردنه بیژن و مسیر چشمه سیچانی است.

5- در این اوقات سال حتما فکر ی برای آب آشامیدنی خود در مسیر بکنید.(هرچند چشمه های زیادی در مسیر وجود دارد)

6- به هیچ عنوان مسیر دره بکش یا یال یابو سقط کرده را بدون تمرین حرفه ایی انتخاب نکنید.

7- در صعود به دنا می توان چند قله را در راه برگشت یا مسیر رفت در یک برنامه صعود کرد.( در این برنامه ما 5 قله را صعود کردیم.)

8- بهترین زمان صعود به قله های دنا تیر مرداد و شهریور می باشد.

9 - حتما لباس گرم همراه ببرید.

دومین صعود به دماوند سه شنبه 18 تیر 1387 03:07 ق.ظ نویسنده : مزبان حبیبی ارسال شده در: کوهنوردی و طبیعت گردی ، برنامه دومین صعود انفرادی به دماوندشروع حرکت:روز 4 شنبه نوزدهم تیر ماه 87 ساعت ۱۲ظهرازدروازه قرآن شیراز(حرکت از شیراز به سمت تهران)زمان رسیدن به تهران حدود ۱۰شب ۴شنبهحرکت از تهران به سمت رینه ۵صبح پنجشنبه بیستم تیرحرکت از رینه به سمت کمپ گوسفند سرا :۷ صبح۵شنبهصعود از گوسفند سرا به سمت کمپ ۲: ۹ صبح ۵شنبهمسیر گوسفند سرا تا کمپ ۲حدود ۷ساعتاستراحت در کمپ ۲حرکت از کمپ ۲به سمت آبشار یخی:۵صبح جمعه۲۱تیربرپایی کمپ در نزدیکی آبشار یخیاستراحت در کمپ شماره۳(آبشار یخی)حرکت ازکمپ شماره۳به سمت قله درصورت مساعد بودن هوا:جمعه۲۱تیرساعت۵عصربرگشت به کمپ۳استراحت تا صبح شنبه۲۲تیرحرکت از کمپ۳به سمت کمپ۲ساعت۷صبح شنبه۲۲تیربازگشت به گوسفند سرا حدود ساعت۱۱صبحاستراحت تا ساعت۲وصرف نهارحرکت به سمت تهرانودرشیراز: پایان برنامه صبح یکشنبه۲۳تیر ماوسایل همراه:کوله پشتی بزرگ -کوله پشتی کوچک-منبع آب -قوری-قابلمه-بالشت هوا-منقل و الکل جامد-چراغ اضطراری-باتری یدک-طناب-عینک مخصوص-کلاه-چراغ سر بند-ناخن گیر-قاشق و چنگال-لیوان درب دار-دوربین چشمی-دوربین عکس برداری-موبایل و باتری یدک و شارژر-مسواک و خمیر دندان و شانه و حوله-دفترچه بیمه و کارت بیمه ورزشی-کفش 2 پوش-جوراب معمولی و جوراب ضخیم-دستکش پر-کاپشن گورتکس-شلوار گورتکس-کیسه خواب-دفترچه و مداد و مداد تراش و پاک کن-زیر انداز فوم مخصوص برف-چادر تاشو-مقداری قرص و کپسول با مشورت پزشک




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -

نزدیک ترین نقطه زمین به آسمان

یکشنبه 23 مرداد 1390 09:33 بعد از ظهر

نویسنده : مزبان حبیبی
ارسال شده در: کوهنوردی ،

کوه باستانی پردیس در حومه  شهرستان جم از توابع عسلویه استان بوشهر و  در نیمه های راه بندر کنگان به فیروز  آباد شیراز قرار دارد . نکات قابل توجهی كه  در این کوه باستانی وجود دارد :


1. قله این کوه
نزدیک ترین  نقطه زمین به خورشید است چون بالاترین ارتفاع در نزدیکی خط استواست .


2. آتشکده فوق العاده  باستانی که در قله کوه قرار دارد ، محل تولد و  غسل تعمید پدر جمشید جم است .


3. مغناطیس فوق العاده قوی  کوه در جهان زبانزد است و اگر در فاصله  50 تا 100 متری کوه یعنی  تقریبا انتهایی ترین نقطه مشخص اسفالت با  ماشین توقف کنی و ترمز دستی را بخوابانید  ، ماشین بجای سر پائینی به نرمی به سمت  کوه کشیده می شود که البته همین مغناطیس  برای رانندگان نا آشنا بسیار دردسر ساز  بوده و تا کنون تعداد زیادی از خودروها بی  اختیار با کوه تصادف کرده اند .


4. پوشش گیاهی منطقه نوعی  خار بیابانی گرمسیری منحصر به فرد است که  خواص دارویی فراوان دارد و عسل حاصله از  منطقه تماما" پیشخرید چند کارخانه داروسازی بزرگ جهان است یکی از ترکیبات اصلی مسکن Advil که یکی از بهترین قرصهای شناخته شده برای  ناراحتی های اعصاب و  دردهای میگرنی است از همین عسل تهیه می شود .


5. این منطقه خرمای ویژه نیز  تولید می کند كه به نام خرمای خصه معروف  است و کاملا در شیره خود غرق می شود یعنی  یک کاسه آن ظرف سه ساعت پر از شیره می  شود و اندازه این خرما اندازه آلبالو بود و  به جهت همان خواص دارویی منطقه تماما"  برای ساخت قندهای رژیمی برای بیماران دیابتی  صادر می شود،  نکته جالب دیگر رویش  درخت زیتون در دامنه شمالی کوه حد فاصل شهرستان  جم تا روستاهای چاهه و دره پلنگی  می باشد که در آب و هوای آن منطقه بسیار بعید می  نمود . فعلا" سندی برای قدمت چاهه  و دره پلنگی وجود ندارد ولی علائم مشهودی از غار  نشینی مشاهده ، و فسیل های مختلفی  در این منطقه به وفور پیدا شده است .


6. در لایه های زیرین این  کوه معدن عظیمی از آب خنک و فوق العاده سالم  وجود دارد ، آن هم در اطراف عسلویه !


مردم چاهه و جم ، کوه  پردیس را فوق العاده مقدس و محترم می شمارند ، و به استناد علائم موجود در آتشکده  احتمالا یکی از اولین مکانهایی بوده که نفت در  آن سوزانده شده است .


با افتتاح جاده فیروز آباد  به عسلویه توسط پتروشیمی ، رفتن به این  منطقه خیلی میسر تر و راحت تر شده است . پتروشیمی با تاسیس سه شهرک بزرگ در این منطقه اقدام به تاسیس فرودگاه جم نموده و  چهارشنبه هر هفته یک پرواز به مقصد جم  انجام می شود که امکان بسیار خوبی برای سفر  به این منطقه اعجاب انگیز است .

 




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -

درباره کوهنوردی

شنبه 22 مرداد 1390 09:32 بعد از ظهر

نویسنده : مزبان حبیبی
ارسال شده در: کوهنوردی ،

دو سوم وزن بدن انسان را  آب تشکیل می دهد. آب نه تنها مایه حیات
بلکه مایه شادابی و تندرستی است. تندرستی در  شرایط بی آبی ناممکن است و ورزش در
این شرایط مضر خواهد بود. پس برای بهره مندی از  ورزش در جهت افزایش تندرستی و
زندگی سالمتر، باید آب را جدی بگیریم.


بدن  انسان در شرایط استراحت به ازای هر
کیلوگرم وزن معادل یک سی سی آب در ساعت نیاز  دارد. این مقدار برای یک فرد 70
کیلوگرمی حدود 7/1 لیتر در روز خواهد بود. این  میزان با افزایش فعالیت بدنی و در
شرایط محیطی مختلف تا بیش از 10 لیتر در روز می  تواند برسد.



مواد محلول در آب معمولی شامل مواد معدنی و  عناصر مختلف مانند سدیم، پتاسیم،
کلسیم، منیزیم و بسیاری املاح دیگر می باشد. این  الکترولیتها و دیگر مواد مورد
نیاز بدن از طریق آب و نوشیدنی های مختلف تامین می  شوند. کمبود هر کدام از
الکترولیتها و عناصر مختلف می تواند باعث ایجاد اختلال در  عملکرد بدن به ویژه در
شرایط دشوار همچون ورزش کوهنوردی شوند. در ورزش کوهنوردی با  توجه به نوع فعالیت
بدنی و نیز حمل کوله پشتی و شرایط محیطی چون گرما، سرما و باد،  نیاز بدن به آب
بیشتر است. پاسخ مناسب و کافی به این نیاز لازمه یک برنامه کوهنوردی  بدون عارضه
است.


بهترین راه برآورد میزان  مایع مورد نیاز بدن در یک فعالیت ورزشی
توزین ورزشکار قبل و بعد از ورزش است. میزان  کاهش وزن بیانگر میزان آب از دست رفته
و مایع مورد نیاز برای جبران آن است. این روش  عملا در ورزشی مثل کوهنوردی قابل
انجام نیست. لذا پروتکل های مصرف آب و دیگر مایعات  در کوهنوردی لازم و بسیار مفید
می باشد.


پیش از شروع صعود با مصرف  کافی آب باید بدن در حالت هیدراتاسیون
مناسب باشد. این امر با مصرف حداقل نیم لیتر  آب طی دو ساعت قبل از شروع صعود امکان
پذیر است. با توجه به اینکه معمولا مدت  متوالی هر صعود بیش از یک ساعت است در یک
شرایط آب و هوایی متعادل و در یک برنامه  متوسط و ارتفاع نه چندان زیاد، در هر 20
دقیقه حدود 200 تا 250 سی سی آب نوشیده  شود. در ورزش کوهنوردی این آب باید حاوی
حدود 40 گرم قند (7-6 حبه قند) در هر لیتر  باشد.


همچنین در صورتی که صعود  مداوم بیش از 2 ساعت به طول می انجامد
لازم است که حدود 6/0 گرم نمک به هر لیتر این  آب اضافه شود. این ترکیب ضمن تامین
مایعات مورد نیاز بدن و جبران آب از دست رفته،  مانع خستگی کوهنورد می شود. توصیه
می شود پس از پایان صعود و تصمیم برای کمپینگ  مایع زیاد و شیرین تر نوشیده شود تا
ضمن جبران کمبود آب، روند ترمیم ذخایر گلیکوژن  عضلات شروع شده و کوهنورد را برای
صعود بعدی در همان برنامه آماده سازد. مصرف آب  میوه های رقیق شده به نسبت 1 به 2
با آب نیز می تواند مایع مناسبی باشد. باید توجه  داشت که مصرف مایعات خیلی شیرین
ضمن کاهش جذب آب باعث ایجاد خستگی در کوهنورد نیز  خواهد شد.


در
نهایت  باید تاکید نمود که از مهمترین مواد مغذی در ورزش کوهنوردی آب و مایعات است
و با  توجه به دشواری دسترسی و حمل آب در برنامه های کوهنوردی لازم است که
کوهنوردان  برنامه ریزی مناسبی جهت مصرف کافی آب در حین صعود و کمپینگ خود داشته
باشند. به نظر  می رسد برای کم کردن وزن کوله پشتی آخرین چیزی که باید از کوله پشتی
خارج شود آب  است ! چرا که آب مایه توان و موفقیت و در مواقعی نجات جان کوهنورد
است.


منبع
http://www.iranmountainmedicine.com/index.html




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: - -

کوهستان های قاتل

جمعه 21 مرداد 1390 09:31 بعد از ظهر

نویسنده : مزبان حبیبی
ارسال شده در: کوهنوردی ،

در بین همه کوه ها و ارتفاعات بلند و صعب العبور  جهان، قله‌ها و ارتفاعاتی وجود دارند، که به شهادت تاریخ، در مواردی متعدد، این طعم  شیرین فتح را با ختتامیه‌ای تراژیک می‌آمیزند تا خود را به عنوان خطرناکترین قله‌های جهان معرفی کنند. آنچه در ادامه می‌آید معرفی پنج کوه خطرناک جهان است که توسط سایت توریزم ریویو، انتخاب شده اند.

5- کوهستان ایگر؛  سوییس:
به آلپ می‌رویم. بسیاری از صخره نوردان نوردواند(The  Nordwand)،‌دامنه شمالی کوهستان ایگر را به دلیل سختی و خطرناک بودن آن می‌شناسند. پس از فتح شدن این قله در سال 1938 تاکنون این دامنه شمالی، مورد توجه و علاقه  بسیاری از صخره نوردانی قرار گرفت که این کوه 3970 متری را دیواره مرگ نام نهاده  بودند.

با این وجود، و برخلاف چهره مرگبار خود، این کوه زیبایی دلچسبی نیز دارد و آن خط آهنی است که از تونل وسط کوه عبور می‌کند. در مسیر این خط آهن دو ایستگاه قرار دارد که مسافران می‌توانند با هربار توقف قطار در این دو مقطع از  طریق پنجره‌ای که روی دیواره کوه نصب شده مناظر بیرونی آن را به وضوح تماشا کنند. این راه آهن به ایستگاهی به نام جونگفروجوک،‌ مرتفع‌ترین ایستگاه راه آهن اروپا ختم
می‌شود.

4- کوهستان  کانگچنجونگا؛ نپال، هند:‌
این کوه با ارتفاع هشت هزار و 586 متری  خود، سومین کوه مرتفع جهان نامیده شده است. نرخ حوادث جانی در این کوهستان  طی سال‌های اخیر به 22 درصد رسیده که منجر شده است "کوهستان پنج گنجینه برفی" برخلاف روال جاری، متاسفانه دارای شمار بالای حوادث منجر به مرگ  باشد. حوادثی که در بیشتر مواقع به دلیل شرایط بد و سخت آب و هوایی آن به  وجود آمده اند. این کوه برای اولین بار در سال 1955 توسط یک تیم کوه نورد انگلیسی  فتح شد، اما آنها به دلیل احترام به عقاید ساکنان بومی این منطقه که قله را مکانی  مقدس می شمردند، آن را به صورت کامل فتح نکرده و چند متری پایین‌تر از آن را انتخاب  کردند. سنتی که از آن روز به بعد توسط دیگر فاتحان این کوه نیز رعایت  شد.

3-کوهستان نانگا  پاربات؛ پاکستان:
این کوهستان که ارتفاعی هشت هزار و 126 متری  دارد، نهمین قله مرتفع جهان بوده و از نظر سعود سومین کوه پر خطر جهان به شمار می  رود. این قله که در رقابت تنگاتنگی با k2 از لحاظ مشکلات فنی صعود است،  بخوردار از راه‌های و مسیرهای باریک و صعب العبوری است که رسیدن به نوک قله را برای  کوهنوردان بسیار مشکل و سخت کرده است. بلندترین دامنه این کوهستان تا سطح زمین را  می‌توان در ضلع جنوبی آن جست، جایی که به دامنه روپال شهرت داشته و ارتفاع
آن با  کوهپایه بیش از 4600 متر است.لازم به ذکر است به دلیل مشکلات و سختی‌های  صعود به قله و به دلیل دامنه خطرناک آن، نام این کوه را " آدم خوار"‌گذاشته  اند.

2- کوهستان کی2؛  پاکستان، چین:
کوهستان کی 2 در سلسله جبال کاراکورام،‌ دومین قله  مرتفع جهان با ارتفاع هشت هزار و 611 متر به شمار می‌رود. این کوه که " کوهستان  وحشی" لقب گرفته یکی از خطرناکترین قله‌های جهان نیز نام گرفته است.عبور از  یخچال‌های پر پیچ و خم، صعود از صخره‌های پر شیب و طی کردن مسیری با ستون‌های یخی  که هر لحظه خطر سقوطی ناگهانی را در بر دارند، ساده ترین راه‌هایی هستند که  کوهنوردان را به قله رهنمون می‌کنند. آمار حوادث مرگبار در این کوهستان بسیار بالا  است به نحوی که از هر چهار کوهنورد، تنها سه نفر زنده به قله دست پیدا  می‌کنند.

1-‌ آناپورانا؛ نپال:
خطرناکترین قله جهان، کوهی است که  با ارتفاع هشت هزار و 91 متری خود، دهمین کوه مرتفع نامیده شده است. آناپورا  که آنرا الهه برداشت محصول نیز می‌نامند برای اولین بار در سال 1950 فتح شد و از آن  زمان تاکنون 130 کوه نورد دیگر نیز موفق به رسیدن به نوک قله آن شدند. با  این وجود کشته شدن 53 کوه نورد در مسیر صعود به این قله نرخ حوداث مرگبار در آن را  به 40 درصد رساند، که در این بین آناپورا را تبدیل به خطرناکترین کوهستان جهان  کرد.




دیدگاه ها : نظرات
آخرین ویرایش: جمعه 21 مرداد 1390 09:53 بعد از ظهر



تعداد کل صفحات : 4 1 2 3 4